Aile işletmeleriyle çalışırken sıkça karşılaştığım bir durum var. Kurucuların çoğu bana aynı cümleyle geliyor: “Ben bu işi çocuklarım için kurdum.” Bu cümle çok güçlü bir niyet taşıyor. Emek, fedakârlık ve geleceğe dair bir umut var içinde. Ancak yıllardır aile işletmeleriyle yaptığım çalışmalar, danışmanlık süreçleri ve yönetim toplantılarında gördüğüm bir gerçek var: İyi niyetle bırakılmak istenen miras, doğru yönetilmezse işletmenin geleceğini zorlaştırabiliyor.

Bir aile şirketi kurmak başlı başına büyük bir başarıdır. Ama o şirketi nesiller boyunca yaşatmak, bambaşka bir beceri seti gerektirir. Dünya genelinde aile işletmelerinin yalnızca çok küçük bir kısmı 2. ve 3. nesillere ulaşabilmektedir. Bu rakamların arkasında çoğunlukla tek bir ortak neden yatar: kuşak devrinin yeterince hazırlanmadan, geç ve sancılı biçimde gerçekleşmesi.